Ekim, 2009 arşivi

1999’da depremin yaşandığı sezon Kocaelispor’lu oldu. Belki bu felaketin izleri, yaşadıkları, onu İzmit’e daha fazla bağladı. İlk 3 sezonda 101 maçta oynayıp, Beşiktaş’ın 100. yılındaki şampiyon kadrosunda oynamak için 41 numaralı formasıyla İnönü çimlerine geri döndü. Formasının rengini birkaç kez değiştirdi, 41 numarasını hiç değiştirmedi.

Kulübüne, camiasına gönülden bağlanıp, parayı pulu arka plana atan bir profesyonelik anlayışını bu devirde örneklemek çok zor. 2007’den beri tekrar döndüğü yeşil-siyah’lı forma için ter döküyor. Kocaelispor camiasının bu sezon yaşadığı, ikinci depremi denilebilecek finansal kabusa rağmen, o takımını yine gönlünden koparamadı. 33 yaşında, kaptanlık pazu bandını koluna geçirip gençleri peşine taktı. Yeri geldi bu onur mücadelesinde onlardan fazla koştu, sakat oynadı.

Bir kulübün can çekiştiği günlerde, verilen onur mücadelesini sadece yeşil-siyah’lı olarak Kocaeli’ler  değil de tüm futbolseverlerin takip etmesini öneririm. Bu yürekli kaptan ve arkadaşları her türlü övgüyü hak ediyorlar. Küme düşerler veya kalırlar hiç önemi yok onların “Cesur Yürek” lerinin yanında.

Serdar’ın İzmir’deki, Bucaspor maçı sonrasındaki çaresiz gözyaşları ve şehrin beyefendilerine haykırışı unutulmayacak. Takımın başını öne eğmeden yaptığı mücadele de unutulmayacak. Unutulacak olan en zor günlerinde takımına sırtını dönenler olacak.

Serdar Topraktepe 3 kez ayrı zamanlarda geldiği Kocaelispor’da son Gaziantep BB maçı dahil 164 maç ter döktü. Doğmadığı, büyümediği bu şehre kalbini verdi. Biz bu formayı giyen çok cefakar, fedakar insanlar gördük; Kamil Öztezer, Bülent Baturman, Orhan Görsen, Mahir Danabay, Zeki Kaya, Osman Çakır, Kamuran Akşar bunlardan birkaçıdır ve Kocaeli’lidirler. Serdar, burada doğmadan Kocaeliliği kendisi seçenlerdendir.

Bu yürekli adamın önünde, gençlere iyi bir örneği göstermek için eğilmek lazım.