Milli Takım ile Etiketlenmiş Yazılar

Bilmem kaç maçta, turnuvalarda koç’luk yapmak, teknik adamlık yapmak bu sonuçları doğurmayacağı anlamına gelmiyor demek ki. Fatih Hoca’yı da diğerlerini de gözünüzde büyütmeyin lütfen. Bu kadar tecrübeye rağmen dakika 10’da sahadan atılıyorsan, yanlış futbolcuları kadroya çağırıp, bir de üstüne yanlış kadrolar sahaya sürüyorsan pes doğrusu diyorum. Dün gece tribünlerin en tepesinden maçı bizden iyi seyretti. Şapkasını önüne koyup biraz düşünsün, ya düşünceleri değişti ya da bildiklerini unuttu bu adam.

Yazık değil mi şimdi bu Arda’ya, Volkan’a ve 2010 Dünya Kupası finallerini çocuklarına, torunlarına anlatma fırsatı yakalamak için çırpınanlara. Sen şimdi yine matematiksel şansımızın olduğuna falan da takılırsın hocam. Bir akşam evvel dostluktan, kardeşlikten, fair play’den bahsedip bir gün sonra oyunun 10. dakikasında her ne sebeble olursa olsun hakeme saldırıp kavga kültürünü henüz üzerimizden atamadığımızı da herkese anlatırsın.

Arda gününde değildi. Onu sürekli formda görmekte hakkımız olmasa gerek. Üfürükten  Estonya maçında gereksiz kastırınca, bu maçta gücümüzü zaten ekonomik kullanmak zorunda kalacağımız malumdu. Emre’ye gelince kızamıyorum, hırslı olmak herşey demek değildir. Psikolojisi müsait bir insanın başındaki hocası da Fatih Hoca olursa, nasıl kırmızı karta kadar götürmedi işi çözemedim. Çok koştu yazık oldu. Halbuki Fatih Hoca onun yanına Ayhan’ın vazifesini görebilecek bir adamı koysa yarım koşup yarımınıda yeteneklerine ve 90 dakikayı verimli geçeçirmeye harcardı.

Volkan’a ne söyleyelim ki! Helal olsun yürekli ve başarılıydı. Ona da Dünya Kupasında forma giymek yakışırdı. Defansı komple bir kenara koymak lazım. Facia idi, sebebleri olsa da. Semih’in de niçin yedeklerde kalıp, oyun sonlarının kahramanı olduğunu bu maçta çok iyi anladık. Gökhan’a da, bize “Sabri’yi sok hoca” diye bağırttırdıysa ne diyelim.

Şampiyonaya gidememek maçın sonucunu daha da acı hale getirince insanlar  bizim gibi suçluları arayıp duruyorlar işte. Akşam üzüntü ve kızgınlıkla yazmak istememem de ondandı. Sakinleşmek istedim. Basketboldaki milli takımın Polonya galibiyeti ve grup birinciliğinin sevinci bile bu kızgınlığı bastıramadı. Fatih hoca’nın dediği gibi bize artık Bosna takımını Güney Afrika’da desteklemek düşüyor.

Sen yıllarca Müslüman kardeşine, Bosna’ya yardım et, asker gönder, herşeyini ver; sonra Bosna Hersek – Ermenistan maçında Bosna Hersek puan kaybetsin diye dua et. İşte Türkiye A Milli Takımı ve onun patronlarının bizi Güney Afrika’dan önce getirdiği o kutsal nokta.

Türkiye A Milli Takım, tarihinin 5193. final maçına çıktı, ve Estonya’yı parçaladı.
Gökhan Zan sezonu açtı ve Arda A Milli Takımı’nın 600.final golünü attı.
Çarşamba günü 5194. final maçı, sonra zaten sırasıyla 5195. ve 5196. final maçları var.
Ben zaten Türkiye’nin bir tane final olmayan maçını biliyorum, onda da sanırım tek forvet Zeki Rıza Sporel’di.
E huyumuz kurumasın mı şimdi?
Kurusun.

Kurusun, kurusun da bir de şöyle diyorlar…
İngiltere’nin tarzı belli, Almanya’nın belli, Brezilya’nın belli, Türkiye’nin tarzı belli değilmiş…
Nasıl belli değil?

Sen değil misin, sabah saati 06:56’a kurup, traşı, makyajı, banyoyu, kıyafeti, çantayı hazırlayıp 07:00’de servise yetişen?
Sen değil misin, bütün lise hayatın boyunca, 15 gün dışarda kardan adam/kadın yapıp, Pazartesi sabahı dönem ödevini bitirmeye çalışan?
Sen değil misin, 3 ay yazın plajda büyük baş hayvan gibi yatıp, son gün iş/okul/dershane/kiralık ev arayan?
Sen değil misin uçağa/vapura/trene/seminere/doktor randevusuna salise kala girmeye çalışan?
Peki yine sen değil misin, 4 sene T cetveli taşıyıp, 2 sene master, 4 sene doktora, 2 sene tekrar master yapıp, 50 yaşında paralı askere giden?
Sensin di mi?
Evet sensin.

İşte 11 tane sen, Çarşamba günü bir final maçına daha çıkıyor.
Ve sanki ipler bizim elimizdeymiş gibi, yine her yerde reklamlar, yine biz kimiz, biz Ayşeyiz, biz Fatma’yızlar..
Cyborg gibi 10 salise içinde 25 tane şey düşünen Ardalar…
Arda, biraz daha formda olsa, yarım salisede Euro 2008 3.lüğünden buralara nasıl düştüğümüzü hemen bulacak.
Veya Fatih Terim, sahayı, organizasyonu, primi, o kadar şeyi düşünene kadar Bosna Hersek’in 4 yılda nasıl geriden gelip bizi solladığını, bütün futbolcularının Avrupa Ligleri’nde nasıl oynar duruma geldiğini, her maçımızı alsak bile Bosna’nın kime ve nasıl puan kaybedebileceğini düşünüp bulsa, yeter ve artar bile…

Biz kim miyiz?
Biz buyuz işte…

Bir de tabi hangi akla hizmet maçın Kayseri’de oynandığını çözebilse çok iyi olur.

Maçların hepsini almamız lazım, karşı tarafı parçalamamız lazım, o yüzden seyirci lazım, bağırmak lazım.
Fakat maçtan çıkan tek ses; cips sesi.
Niye cips?
Çekirdek yasaklandı ya.

Kayseri – Gaziantep maçına gitmiştim, stad gerçekten güzel.
Gerçi şehire UFO inmiş gibi duruyor. Fakat esas seyirci başrolde.
Tanımlanamamış seyreden cisim.
Hiç kimse ne bağırıyor, ne seviniyor, ne üzülüyor, ne ayağa kalkıyor.
İnsan bir tepki verir, inanın biri sahaya çakmak atsa üzülmeyeceğim.
Dost acı söyler, buralarda malesef milli maç olmuyor, çekilmiyor, seyredilmiyor.

Lakin aynı gece, sahura kalktık, Arjantin – Brezilya maçı var.
TV’nin sesini neresinden kısacağımı şaşırdım.
O maç ve seyirci ayrı yazı olur, fakat kısaca özetlersek; Elano hiç birşey yapmadan, Andre Santos idare ederek maçı bitirdi. Elano’nun yerine Kaka ortada oynayınca, Elano sadece frikikleri kullandı. Onda da Brezilya bir gol attı.
Fakat genel olarak bu arkadaşları nasıl kadroya çağırdıklarını hala anlamıyorum.
Fakat Brezilya malesef eski Brezilya değil.
Çünkü artık pozisyon da vermiyor. Eskiden yine 1-2 pozisyon bulma şansınız vardı, fakat bu Lucio, Luisão, Gilberto ile artık o pozisyonlar da hayal.
Messi bile arada eridi gitti, ve Brezilya grup lideri olarak Arjantin’i ezdi geçti.

Tekrar dönelim bize..
Bize ne olur?

Hiç merak etmeyiniz, her zamanki gibi arkamız çok sağlam.
Çünkü mübarek aydayız.
Yukardaki bizi hiç yalnız bırakmadı.
Hele Fatih Terim’i hiç bırakmadı.
Ne Norveç maçında (İbrahim Kaş sakatlanmasa, futbolumuzda Gökhan Gönül diye biri olmayacaktı), ne Çek Cumhuriyeti maçında, ne de Hırvatistan maçında…

Yüce Rabbim’in bir tek Liverpool – Beşiktaş maçında biraz işi vardı.
Bir de Sigma maçında biraz yoğundu…

Son söz; Çarşamba günü felaket bir maç bizi bekliyor.
Takımların denk olması, iki takımın da formda olması, ikisinin de yükselen değer olmasından dolayı değil.
Çünkü tahmin ediyorum, Bosna Hersek Milli Takımı da komple oruç tutuyordur.
Her ne kadar biri ben Boşnak’ım derse, Müslüman olduğunu, Hersek’leyim derse Hırvat olduğunu belirtiyordur fakat yine de çok ortada bir maç.

Bu yüzden kazanan Alem-i İslam olacak.

Bu akşam Estonya ile önemli bir maça çıkıyoruz, ama bu maçı çok fazla düşünen yok sanırım. Kafalar çarşamba gecesi Bosna’daki maçta. 2010 yolundaki en kritik maç, her zamanki gibi yine kritik durum, yine ölüm kalım maçı ve yine başkasının elinde kaderimiz. Bir kerecik de olsa bir eleme grubundan çıkmayı grantileyelim yahu. İki tane de formalite maçımız olsun. Neyse bizim kanımızda var bu son dakikacılık. İşin matematiğine göre çarşamba gecesi Bosna’yı yenmek yetmiyor, Bosna bizden sonra da puan kaybetmeli. Hani derler ya çıkmadık candan ümit kesilmez aynen o hesap. Bu akşam Estonya nın bize sıkıntı yaşatabileceğini sanmıyorum. Arda, Tuncay,Hamit ve arkadaşları bu akşam Bosna maçına ısıtırlar kendilerini.

Bizde bir 11 yaptık Hexagoal olarak. Sizin 11′ler ?