Fark etmişsinizdir, blog ile çok fazla ilgilenemiyoruz bu aralar. Ama bloga ara verdik diye futbola ara vermedik tabi ki. Cumartesi günü Murat’la Eskişehir’deydik, EsEs – Beşiktaş maçını yerinde izledik. Uzun uzun maç yazıları, analizleri bizi de, bizi okuyanları da bayar. Hem o analizi bakkalından terzisine herkes yapıyor zaten. Hıncal’dan da iyi yapıyorlar Allah’ı var. Neyse, maçı yazmaya gerek yok da, gördüklerimizi yazmak lazım.

Ben Eskişehir halkına hayran oldum.  Şehirsel futbol sevgisi nedir, yöresel futbolun gelişmesi derken neyi kastediyoruz, merak eden gitsin görsün. Bursa halkı ile birlikte ders veriyorlar tüm Türkiye’ye. Tramvayların elektronik ekranlarında “Es-Es’e Başarılar” yazıyor, herhangi bir cafe’ye oturmak istediğinizde Es-Es maçı var izlemeyecekseniz almıyoruz diyor görevli kız, yaşlı amcalarda teyzelerde Es-Es forması… TSL’de takımına bu kadar aşık 10 Anadolu takımı olsa devrim yapar Türk futbolu devrim. Öyle sempati duydum ki, Eskişehirspor’un kaybettiği 2 puana üzüldüm bir Beşiktaşlı olarak. Maçın hakkı beraberlikti.

Bir de gönül istedi ki, madem Anadoluya maç izlemeye gidecek kadar futbolu izlemeyi ve yazmayı seviyoruz, neden bizim de basın kartımız yok? Çok mu hayalperestiz?

Bu arada Eskişehir yoluna sohbetiyle keyif katan Ali Abi’ye sevgiler, saygılar.

Murat, Ali Gültiken, Mert