Evet cidden şaka gibi başladı Premier Lig. Geçen hafta West Bromwich’e 6 tane atmıştı Chelsea sahasında. Bizde hoşgeldin Premier Lig demiştik. Ohh futbolsuz geçen 2 aydan sonra ilaç gibi başlamışlardı. Ama bu hafta olay ciddi anlamda şaka gibi.

Tv’de yayınlanan 3 maç ve üçüde 6-0 bitti. Önce Arsenal Blackpool’a,arkasından yine Chelsea Wigan deplasmanında ve son olarakta bugün Premier Lig’e bir sene aradan sonra geri dönen Newcastle United Aston Villa’ya 6 tane attı.

Daha sezonun 2. haftasında 4 maç izledik 6-0 skorlu. Aslında futbol adına keyifli olduğu kadar da düşündürücü bür durum. Uçurum büyüyor takımlar arasındaki. Büyük-küçük farkı belirginleşiyor gibi. Hadi hayırlısı…

Not: Geçen sezonu 8-0 lık Chelsea mağlubiyeti ile kapatan Wigan bu sezonu 4-0 lık Blackpool mağlubiyeti ile açmıştı geçen hafta. Yani takım son üç maçında 18 gol yemiş ama 14′ü Chelsea’den. Al sana bir şaka daha…

Bugün sahada öyle bir mücadele vardı ki tarif edilemez cinsten. Kimilerine göre “savaş” olarak adlandırılabilir. Kimilerine göre de “gereğinden fazla sert” denebilir. Ama bence tam olması gerektiği gibi.

Futbolcular takımları için, formaları için terlerini son damlasına kadar akıttılar. Tekmeye kafa soktular, birbirlerini yediler iki de kırmızı kart vardı ama düdük çalınca yine kol kola çıktılar sahadan.

Evet sakatlıklar da oldu üzücü diyebileceğimiz. Ama bunun yüzünden kimse suçlanamaz. Niyet futbol olduğu sürece rahatsız değil kimse.

Böyle saçma sapan açıklamalar da sadece biz de olur sanırım.

Manchester City’nin deplasman forması dikkatimi çekti bugün. Tamam artık takımlar deplasmanda iç saha formalarından çok farklı renklerde forma kullanıyorlar. Forforlu sarı Barcelona gördük, simsiyah Liverpool ya da kıpkırmızı Fiorentina. Ama M.City’nin forması bunlar gibi değil sanki. Biraz River Plate çakması. Ama renkler benim dikkatimi çekti, Beyaz üzerine kırmızı, siyah. Neden diye düşündüm aklıma Arap sermayesi geldi.  Daha doğrusu Birleşik Arap Emirlikleri bayrağı. Onun rekleri de beyaz, kırmızı, siyah ve yeşil. Sahanın yeşiliyle tamamlanıyor sanki kombinasyon.

Yazdıktan sonra kendime soruyorum, “deli miyim neyim ? “

Bu arada maç da bitti, Mancini 5′te’ 5 lik galibiyet serisini Everton deplasmanında bıraktı. Everton 2-0 Manchester City.

Evet az önce sona eren Stoke City – Liverpool maçında konuk Liverpool korner atamadan maçı bitirdi. Evet yanlış yazmadım, maç sonunda atılan korner istatistiklerinde Liverpool hanesi sıfırdı. Maç skoru ise 1-1. Liverpool’daki kan kaybı şiddetli bir şekilde devam ediyor. Gerrard, Torres, Benayoun ‘un yokluğunda çıktıkları Stoke deplasmanında futbol adına sahaya hiçbir şey koyamadılar. Tecrübeli menajer Benitez’in haftalardır sallanan koltuğu düştü  düşecek. Tabi ev sahibi takımdaki lejyonerimiz Tuncay ‘ı unutmayalım. 90 dakika sahadaydı Tuncay. Ama skor ya da futbol adına vasatı aşamadı yine. Umarım o da toparlar en kısa sürede.

Şöyle bir düşününce, biz burada Fener’e ,Cimbom’a, Beşiktaş’a sallıyoruz; böyle kadro mu olur, böyle takım mı yönetilir ? diyerek. Ama dünyanın Top 5′indeki takımın düştüğü duruma bak, Torres sakatlanınca yerine Ngog oynuyor. Sezon planlamasının ne kadar önemli olduğunun açık örneği oldu Liverpool.  “Futbolda bugün yoktur yarın vardır” futbol atasözü de kulaklarımızda çınlıyor.

Rafael Benitez bu sene alışık olduğumuz futbolunu bir türlü oynatamıyor sakatlıklar sebebiyle takımına. Bugün de Manchester City maçında 18 dakikada iki futbolcusunu kaybetti kurt hoca. Zaten eksik kadrosu iyice sıradanlaştı tabiri caizse. Şampiyonluk yarışı demek isterdik kırmızılar için ama önceki haftalarda arka arkaya alınan mağlubiyetlerle buhar olmuştu bu hedef. Şampiyonlar ligine katılmaktaki en büyük rakipleri M. City karşısında 1-0′dan 1-2 geri düştüler. Neyse ki can simidi Benayun yine ipten aldı Liverpool’u ve 2-2 bitti maç.

Diğer tarafta ise transfer sezonu şampiyonu City takımı, onlar da vahim durumda. Sezona 5 galibiyet 1 mağlubiyetle başlamışlardı, ama sonraki 6. maçta 6. beraberliklerini aldılar. Bu seri ile de 1915′ten bu yana en uzun süreli beraberlik serisini yakalayarak rekor kırdılar. Şimdi sezonun iki büyük yatırımı Liverpool ve M.City 6. ve 7. Bu duruma en çok sevinenler Muntd,Chelsea ve Arsenal teknik heyetleridir herhalde. Bu kadar çabuk havlu atacak rakipler beklemiyorlardır.

Darren Ferguson 9 Şubat 1972 doğumlu. Babası dünya futbolunun tanıdığı efsane, “Sir” ünvanlı Alex Ferguson. Sir’ü anlatmaya gerek yok sanırım, ama başlığa yazdığım genetik olayı gerçek. Babasının menajerlik genlerini taşıdığını siz de göreceksiniz aşağıdaki yazdıklarımdan sonra…

Darren futbolcu bir babanın klasik futbolcu oğlu diyebiliceğimiz bir futbol cv’sine sahip. Yani hep okuduğumuz, bildiğimiz, alışık olduğumuz  bir futbolculuk geçmişi.  Babasının torpiliyle 1990-94 arası Manchester Utd.’da forma giymiş ama hatırlayan yok sanırım. Sonrasında sırasıyla Wolverhampton, Sparta Roterdam, Wrexham ve son olarak da Peterborough. En parlak zamanı Wrexham’daki 8 sene 300 maç 51 gollük istatistik. Ama sonra onun babasından gelen genler arasında baskın  olan menajerlik geni etkisini göstermeye başlamış. Peterborough’ya 2007 Ocak ayında oyuncu-menajer olarak gelmiş. Lig 2′de bulunan Peterborough Menajeri Keith Alexander’ı kovunca son 10 maça Darren menajer olarak çıkmış. Ertesi yıl 07/08 sezonunda takımının başında kalan Darren sezonu 2. bitirerek Peterborough’ nun Lig 1′e çıkmasını sağlamış. İlk tam sezonunda böyle bir başarı gösteren Darren Ferguson’un hikayesi bununla bitmiyor.

Peterborough ile 08/09 sezonunda da zoru başaran Ferguson, takımını bir üst lig Championship’e de taşıdı. Bu başarılı sezon içinde Mart ayında “Ayın Menajeri” ödülünü alan Darren, sezon sonunda da Lig 1′de “Manager of  the Year” ödülünü aldı. “Bakalım Peterborough ile yakaladığı bu ivme onları Premier Lig’e de taşıyacak mı” demek istiyordum ama Championship ağır gelmiş . 11 maç sonunda ligin dibindeler.

Akla gelen devam senaryosuda kırmızı şeytanların başına geçmesi olabilir. Belki de Alex Ferguson görevini bırakmak için Darren’in biraz daha tecrübelenmesini bekliyordur, kim bilir…

Imogen Thomas zaten iç çamaşırı mankeni, bu yüzden soyunması kimseyi şaşırtmasın. Zoo dergisine taze soyunmuş, fotoğrafıyla videosuyla paylaşalım dedim. Renk olsun, neşe olsun…

Bir takım düşünün, her maçı son düdük çalana kadar heyecan fırtınası şeklinde olsun diyerek başlayalım yazıya. Evet  aynen öyle tam heyecan fırtınası Man Utd maçları. Manchester United taraftarı olmak da her bünyenin harcı değil. “Kalp, tansiyon probleminiz varsa maçlarımızı izlemeyiniz” diye bildiri dağıtmalı taraftarına. Haftalardır hakem son düdüğü çalmadan skor tabelasını yalancı çıkarıyorlar Old Trafford’da. Çünkü uzatmalarda muhakkak değişiyor skor. Bununla ilgili bir haber yapmıştık geçen hafta , bugünkü Sunderland maçı da yaptığımız haberin tam yansıması.

Yine dakika 90 ve Evra ile 2-2 yi yakaladılar, sanki maç ondan sonra tekrar başladı. 4 dakikalık uzatma tabelasını kaldırmıştı yan hakem ve 90+2 ile 90+3 arasında 50 saniye içinde tam 4 korner attılar, ayrı köşelerden. İzlediğimiz, yaşadığımız bu 4 dakika bana  herhangi bir 90 dakikadan fazla heyecan yaşattı desem abartmamış olurum. “İşte Premier Lig bu” diye diye ayakta izledim.  Maç 2-2 bitse de aldığımız keyif 4-4 lüktü. Ne diyelim büyüksün Sir, takımın maçın son düdüğüne kadar savaşıp seyir keyfinden bayılttığı için.

Tabi fotodaki Berbatov’un yarı rövaşata golünü de pas geçmeyelim, tek kelimeyle jeneriklikti.

Hakemi aldatma, kendini yere atma mevzuu İngiltere’de son günlerin en güncel konusu. Eduardo’nun kendini yere attığı için aldığı (ve sonra iptal edilen) ceza, Rooney’nin milyonların gözünün içine baka baka yalanın kralını söylemesi (“Hayatımda hiç kendimi yere atmadım!”), bu hataların önlenmesi için 5 hakem kuralı için pilot uygulamalara başlanması vs.. Son açıklama Eduardo’nun takım arkadaşı Van Persie’den geldi. Aklınca Eduardo’ya arka çıkmaya çalışmış ama, olmamış. Biz futbol severlerin en hassas olduğu nokta budur. Atmayacaksın kendini yere, bu kadar basit! Sanırım bir futbolcunun kendinden nefret ettirmesinin en kolay yolu da budur. Sahi, Arif Erdem kadar küfür yemiş kaç futbolcu vardır Türkiye’de? Belki Alpay Özalan…

O kadar konusu geçti, bari hakemi aldatmaya yönelik hareketlerden bir kuble izleyelim. Çok komik denemeler var, sonradan izleyince kendileri de utanmışlardır.

Peki TSL neden böyle ince espirilere, enstantanelere sahne olmuyor? Biz neden sinir harbiyle geçiriyoruz bütün sezonu?

Hayatta her şeyin bir bedeli var.  Şimdi oyunlar, pankartlar, afişler ve seni sevmeyen milyonlarla uğraşma zamanı… İşte Kötü Adebayor oyunu. Hızlı koşarak Van Persie’nin kafasına basıp Arsenal tribünlerine doğru kaymaya çalışıyorsunuz. En fazla kayan kazanır…

_______________________

-Sir yine dediğini yaptı. Maçtan önce yeneceğiz dedi ve son dakikada da olsa galibiyeti aldı. Kimse ballı falan demesin, M.City 89. dakikada ilk kornerini attı. Bakmayın skora, kaçırdıkları gol yok denebilir.

-Sezonun en çok gündem bulan transferi Tevez eski takımına karşı çıktığı ilk  maçında çok çalıştı. Yoktan varedip Barry’e attırdığı golde çalışkanlığının göstergesiydi.

-City yeni tarnsferleri maça damga vurmaya çalıştı. Bellamy (2) ve Barry nin golleri ile skora ortak olmaya çalışırken kaleci Given ise 4 gol yemesine karşın kalesinde çok önemli pozisyonlar çıkardı.  United deplasmanında Adebayor ‘u çok ama çok aradılar. Topu ilerde tutamayan bir City vardı sahada.

-36 yaşındaki yaşayan efsane Giggs 3 asistle yine takımının en iyisiydi. Tamam hızını biraz kaybetmiş olabilir ama o farkı tecrübesiyle kapatıyor.

-Owen ise kendine güvenen Ferguson’a diyetini ödermiş gibi, son saniye golünü atıp onu haklı çıkardı.

-Bellamy tabiri caizse maçta iki tane Manchester United’a çakıp hızını alamamış ki maç sonunda da sahaya inen bir ManU taraftarına sağlam çakmış.  Bildiğmiz FA bunu affettmez, taraftarın ömür boyu stada giremeyeceği kesin, Bellamy’de en az 3 maçlık tatil  yapar.