Ben ve konuştuğum hiç kimse çözememiş bu adamı. Çuvalla para ver, genç yetenek de. Sonra  sakat de, güçsüz de. Maç eksiği var de, yanlış pozisyon de , ne dersen de.. Ama maalaesef hep aynı oyun. Anlam veremediğimiz bir güçsüzlük, koordinasyonsuzluk, yeteneksizlik.

Buna rağmen hep şans bulan, bu performansı ile milli bile olabilen bir futbolcu.

Menajer başarısı olduğunu düşünmeye başladım. Umarım yanılırım…

Bir kere öyle herkesin abarttığı gibi kompleks bir durum yok. Stat zaten çok merkezi bir yerde. Stat diyorum, çünkü o firmanın ismini tövbe ağzıma almam. Stada araba ile gitmene hiç gerek yok. Metro bambaşka. Her vagonda 1000 tane aslan parçası, sabuna giden Yahudi treni gibi gidiyor. “Duvara vurmayın ulan” diye anons yapan makinistten tutun da, megafonu gırtlağına sokmuş görevliye kadar her cins var. Mecidiyeköy durağına dikkat. Orası Habur sınır kapısı. Kapılar açıldığında hangi pozisyondaysan, öyle stada devam.

Evde inşallah bir şeyler yemişsindir. Yemediysen ya metroda fort yersin, ya da statta rüzgar. Yemek için en yakın yer, Sanayi. Akşam zaten her yer kapalı. İçerde çekirdek 3 Pound, sosisli 10 Euro, bilgine. Tuzlu bir şey yeme, susarsın. Birazdan niye su içmeyeceğini anlatacağım.

Seyrantepe’nin gündüzleri sıcak ve kurak, geceleri soğuk ve yağışlı geçer. Bazı statlar gibi yalancıktan ufo yok. Stat, direkt alttan soğutmalı, üstten dondurmalı. Oralara üstünüz ince giderseniz, Seyrantepe’nin size kalın bir cevabı olur.

Diyelim erken geldin, koltuğuna oturdun, tuvaletin geldi. Ulan tuvaletin nasıl gelir? Çıkmana ihtimal yok. Çünkü koltuklar popo algoritması üzerine dizayn edilmiş. Mesela yanındaki abide 3 lopluk bir popo var, sende de 2 lop, eder 5 lop, 5 lop bölü 2 koltuk, koltuk başına 2,5 lop. Hiçbir yere çıkamazsın. Ya devre arasına kadar oturacaksın, ya da yanına oturak alacaksın.

Koltuklar XS. Sen mi koltuğa oturuyorsun, koltuk mu sana oturuyor, yanındaki senin kucağında mı oturuyor belli değil. Zaten millet geç geliyor. Geç gelince, Dilbazlar sineması gibi, herkes birbirine değdirerek yerine geçiyor.

Her yerde kuyruk var. Bilet kuyruğu var, otopark kuyruğu var, sosisli kuyruğu var, pisuar kuyruğu var. En iyi yanı, pisuar kuyruğunda sosisli alabilirsin. Bkz. “Büfe WC”.

Diyelim dakika 70 oldu. Emre Çolak gibi hep hazır olman lazım. Önünü ilikle, bereni tak.
Dakika 75, stattan şimdi çıktın, çıktın. Sabri’den daha hızlı olman lazım. Yoksa metro suratına kapanır. Senden önceki 500 kişiyi sağından atıp solundan geçtin, akbili bastın, welcome to Aslantepe Metro. Metro suratına kapanırsa, hanıma haber ver sahura çorba yapsın.

Herkesi geçtin, e sarı çizginin en önüne gelmen lazım. Eğer çok gelirsen, arkadan bir koyarlar, kendini raylarda bulursun. İyisi mi sen önüne rakip takımdan birini al. Fenerbahçe maçı da yaklaşıyor. Sen önüne kimi alacağını daha iyi bilirsin. Alimallah önüne önlem almazsan, yukarıdaki direkt seni yanına alır.

Bunların hepsi hallolur, fakat esas sıkıntı şurada;
Galatasaraylı zannediyor ki, zamanında Fenerbahçe’nin yaptığı gibi, anında yeni stadında anında hem gelir, hem başarı sağlayacak.

Yahu arkadaşım, Fenerbahçe o stadı açtığında, takımın başında Mustafa Denizli, ilk 11’de Revivo-Rapaiç-Anderson vardı.

Sende ne var?
Veya ne yok ki?

Sende Alex yok, Revivo yok, Rapaiç yok, Anderson yok, Yusuf yok.
Sende Misimovic bile yok.

Çıkıp bir tane maçı alacak, bir tane ara pası atacak adamın yok.
Sende eskisinden daha psikopat Hagi var, MTV Kazım var, Mustafa Sarp var, Aydın var, Emre Çolak var, Serkan var.

Ya bu adamlar sana nasıl 3 puan kazandırsın?
Ya bu adamlar sana nasıl futbol zevki versin?
Ya bu adamlar sana nasıl kombine sattırsın?

Ya aslında en güzelini atalarımız demiş..
“Ulan 10.takımın açılışı mı olur?”

Bu da benim “en”lerim.

En sopalık futbolcu,
Fábio Alves da Silva “Bilica”.

En alakasız transfer,
Fatih Tekke.

Hepimizi en yıpratıcı forvet,
Batuhan Karadeniz.

En iyi çıkış yapan,
Galatasaray U17 seyircileri.

En taş doping,
Fenerli Diana Taurasi.

En iyi transfer,
Sergen Yalçın – Türkiye Radyo Televizyon Kurumu.

En iyi gol,
Bülent Uygun’un Bucaspor’a bacağı ile attığı gol.

En bomba demeç,
“Ben düğüne gelmem demiyorum, Ali Şen gelirse gelmem diyorum.”

En samimi demeç,
“Ulan Arda, işkembe mi içiyorsun?”

En her gübreden çıkan ama sıfır elde var sıfır,
Arda Turan.

En genç futbolcu,
İbrahim Üzülmez.

En yaşlı futbolcu,
Christian Baroni.

Yangında ilk kurtarılacak futbolcu,
Alex de Souza.

En karizma,
Ricardo Quaresma.

En iyi Aykut Kocaman,
88’deki Aykut Kocaman.

En müzelik teknik direktör,
1960 model Rolls-Royce Schuster.

En tatlı acı badem,
Fenerbahçe Acıbadem.

En salak,
Türkiye Ligi’ni takip ettiğim için, ben.

İkinci en salak,
Fenerbahçe’yi takip ettiğim için yine ben.

Galatasaray U17 – Fenerbahçe U17.
Galatasaray U50 – Fenerbahçe U17.
Beşiktaş – Bursa.
Arda – Baroni.
Emre Belezoğlu – Kangele.
Tokat Topçam – Keçiörengücü.
Beşiktaş Hentbol – Trabzon Sutopu.
CHP – CHP.
Emre Belezoğlu – Ronald Reagan.
Kadıköy/Kartal Minibüsü – 559 Rumeli Hisar üstü Özel Halk Otobüsü.
Edebiyat 11A – Fen/Matematik 11B.
Çınar Apartmanı, Daire 43 – Daire 16.
Hacı İbrahim Taksi Durağı – Korsan Taksi durağı.
Halı sahanın sol beki – sağ açığı.
Emre Belezoğlu – Tarık Tarcan.
Berkcan’ın yeni sevgilisi – eski sevgilisi.
Banucan’ın yeni sevgilisi – yeni sevgilisi.

Diyorlar ki, yasa olmadan biz bu terörü önleyemeyiz.

Ne yasası, ne kanunu, ne terörü, ne önlemesi.

Biz, kavga seviyoruz kardeşim, kavga. Futbol değil.
Çünkü biz, 1299’dan beri kavga ediyoruz.
Biz, mazoyuz, öyle yetiştirilmişiz ki, çocukluktan beri dayak yiyoruz, terlik yiyoruz, kafamıza tebeşir yiyoruz.
Biz, annemizi bile 9 ay tekmeliyoruz.
Biz, “Anam avradım olsun” diye yemin ediyoruz.
Biz, hala kadınımızın sırtından sopayı, karnından sıpayı eksik etmiyoruz.
Biz, bırak birinin arkasından konuşmayı, insanın ölmüşüne, kitabına küfür ediyoruz.

Biz, kaldırımdan yürümüyoruz, kıç kadar boyumuzla sanki yol bizimmiş gibi yoldaki arabaya ters ters bakıyoruz.
Biz, 17 yaşındayız, elimizde tespih, sakallar bir karış, 40 yaşında Kurtlar Vadisi – Yeditepe gibi dolaşıyoruz.
Biz, sokakta kavgayı ayıracağımıza, cips alıp seyrediyoruz.
Biz, haberlerde, spor programlarında, yemekteyiz’de kavga görünce dayanamıyoruz.
Biz, enerji verimliliği kanunu yapacağımıza, silah kanunu çıkartıyoruz.
Biz, Metin Oktay gibi adamdan sonra “Scarface” t-shirti giymiş, güvenlik görevisini tartaklamış, hemen hemen her kavganın içinde olan adama kaptanlık veriyoruz.

Biz, yasa masa istemeyiz.
Biz, kan isteriz, kavga isteriz, karambol isteriz, kaos isteriz.
Ya bizi öbür dünyaya gönderseler, önce ben geldim lan diye kavga çıkartırız.

Biz Türk’üz, babacım.
Türk’üz.

O yüzden Arena diye stat yaptırıyoruz.

*** 2008-2009 sezonunda Bank Asya 1. Lig hedefine ulaşıldı.
*** 2009-2010 sezonunda Turkcell Süper Lig hedefine ulaşıldı.

Kaynak : http://www.bucaspor.org.tr/

İki dakika rahat dur da futbolunu konuşalım, ne asabi bi adammışsın be arkadaş…

Eskişehirspor taraftarı olarak Batuhan sezon başında uzun vadeli hem de bedavaya alındığında sevinmiş, Beşiktaş’ın bu tavrına çok anlam verememiştim. Bir de 26 numarayı giydi ki o günkü pembe tabloyla dadından yinmez oldu.
Günler geçtikçe pembe tablonun üzerine koyu kahve renkli cisimler bulaştı. Hiç birşey düzgün gitmeyince herkese dank etti. Aslında çok konuşuldu, ne olduğu az çok belliydi ama bir ümitti. Resim daha net görülmeye başlandığında Beşiktaş’ın bu gelecek vaadeden oyuncudan neden böyle kolay vazgeçtiği de daha net anlaşıldı.
Bugüne kadar hep destek tam destek deyip sustum. Son olarak Fenerbahçe maçını canlı olarak seyrettikten sonra dayanamayıp içimi dökeyim dedim.
Aslında ibb maçında kendini durup duruken yere attığı pozisyonu görünce cin falan mı girmiş çocuğa hocaya mı üfletsek diye de düşünmedim değil. Fakat geçtiğimiz günlerde Futbol Life programında kendisiyle yapılan ropörtaj sonrası kendisine çok sabırlı, başarılı bir psikolog gerektiğini anladım. Aslında yaşı biraz küçük olsa kızılcık sopası, yaba gibi çözümler belki yarardı ama artık bu cüssede pek fayda etmez bu mübarek çözümler. Bunları söyleyebilen bir oyuncuyu takımda oyuncu olarak değil, şehirde hemşehri olarak bile görmek istemem. Röportaj hakkında Banu Yelkovan’ın yazısı:

http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?

Aslında yetenekli oyuncu. Güçlü fizik, hava toplarına hakim, bitirici özelliği kötü değil vs. Fakat sporcunun zeki çevik ve ahlaklısı makbul. Tribünlere oynayıp göstermelik deparlarla anlamsız triplerle olmuyor bu iş. Fenerbahçe maçında bütün maç boyunca ofsayttan çıkmaya zahmet etmedi. Sanki veteran golcü, koşmaya mecali kalmamış. Aynı yaşlarda hakan Şükür’ün kondisyonunu hatırlayın. Ama kendini geliştirme çabası yok ki adamın. Bu yaşında doymuş.
Bu sezon oldu olan deyip ligde kaldıktan sonra önümüzdeki sezona göndermek lazım. Umarım milli takımda falan kendini gösterir de zarar etmeden birilerine gider idari ve teknik yönetimle beraber ki bu da ayrı bir yazının konusu olacak…

Türkiye Ligi, yine bildiğiniz gibi.
Keyifsiz, zevksiz, heyecansız.

Yıllardır da bildiğimiz senaryo.
Üç büyüklerin diğer takımlarla puan farkı her hafta açılıyor, Anadolu takımları arkadan yetişemiyor, sonra diyoruz ki Türk Futbolu niye bu durumda?

Nasıl bu durumda olmasın?

Mesela, 9.sıradaki Galatasaray.

Yahu bu takım 3 büyüğe nasıl yetişsin?
Stadı yok, parası yok, pulu yok, seyircisi yok, sağlık kurulu bile yok.
Ahı gitmiş, vahı bile kalmamış, o da gitmiş.
Başkanı cahil, futbol şubesi cahil, futbolcusu cahil.
9.luk bile bence bir başarı.

Sen Federasyon olarak yardım etmiyorsun, sonra adamlar ucuz transferler yapıyor.
Federasyon, Türk Futbolu’nu düşünüyorsa, acilen 6+2+2+4+18’i getirmesi gerekir.

Fakat burada Arda diye bir çocuk var.
3 büyükler ne yapıp edip, bu çocuğu gündemlerine almalılar.
Biraz tahsili, terbiyesi zayıf ama yapacak bir şey yok.
Genel olarak Anadolu’nun sosyoekonomik durumu böyle.

Mesela, Beşiktaş…
Kaç kere söyledik, Anadolu kulüpleri toplama takım yapmamalı diye.
“Bize sadece 35’te geliyorlar” diye Nihat’ı, Aurelio’yu aldılar.
Tamam sen Anadolu kulübüsün, kapasiten küçük olabilir, ama niye gençlere yönelmiyorsun?
Senin tek hedefin, futbolcu yetiştirip 3 büyüklere, yani Trabzon, Bursa ve Kayseri’ye futbolcu satmak olmalıdır.
Başka bir şey olamaz.
Bence başkan daha bunu anlayamadı.

Beşiktaş’da ise Quaresma diye genç bir çocuk var.
Helal olsun yönetime.
Nereden buluyorlar böyle futbolcuları, hayret valla.
Göreceksiniz, bu çocuk daha iyi yerlere gelecek.

Ve Fenerbahçe…
Belki de bir tek Fenerbahçe’nin taktiği doğru işliyor.
Sistemli, disiplinli, taş gibi bir Anadolu takımı.
Bu takımı öyle kolay kolay kimse yenemez.

Büyük maçlarda çok iyi kapanıyorlar.
Zaten 3 büyüklerle bütün maçları kafa kafaya oynadılar.
Ve Bursa’dan aldığı 1 puan çok önemli.

Trabzon ve Kayseri maçı biraz şanssızdı.
Hakem faktörü de maalesef çok büyük.
3 büyüklerin kollandığı bir ligde Anadolu kulüpleri çok zor bir yere gelirler.

Fenerbahçe, diğer Anadolu kulübü takımlarla oynadığı maçlara daha fazla asılıyor.
3 büyüklerden kaybettiği puanları onlardan çıkarıyor.
Bu da iyi bir şey.

Kısacası ben bu Fenerbahçe’yi çok sevdim.
Dört gözle maçlarını takip edeceğim.

Ve helal olsun Aykut Hoca’ya.
Tam bir Anadolu çocuğu.
Ve çok iyi bir takım yaratmış…
Yakında Aykut Hoca’yı 3 büyüklerde teknik direktör olarak görebiliriz.
Söylemedi demeyin.

Haftaya, 3 büyük kulübümüz Trabzon, Bursa ve Kayserispor’u yakından inceleyeceğiz.
Olağanüstü statlarıyla, trilyonluk transferleri ile, popüler başkanları ile, Serkan Balcı’nın Ferrari’si ile, Ergiç’in yatları ile, Şota’nın katları ile 3 büyük nasıl olunuyor onu inceleyeceğiz.

Esenle kalın.

İşte Türk Futbolu’nun kahpe yüzü…

Hani derler ya, İstanbul’un havası hayat kadını gibidir.

Bir açar, bir kapar diye.

Onun gibi bir şey…

Mesela…

Dış hatlardan Rijkaard gidiyor, yanında gözü morarmış Neeskens var.

Kapıdan içeri, frişap’tan rakısını almış Hagi giriyor.

Dış hatlarda Teofilo pijaması ile oturmuş, hanımı portakal soyuyor.

O sırada Iverson pasaport kontrolünden geçiyor.

En basitinden 10 sene önce Galatasaray yüksekten uçardı.

Şimdi THY United, sadece Bursa için geliyor.

İç hatlar zaten köprü gibi.

Sabah 6’da bile yoğun…

Mesut Bakkal ile Rıza Çalımbay Spor Toto CIP Lounge’da karşılaşıyorlar.

“Soyunma odasında benim sigarayı unuttum hocam. Sonra gönderirsin. Ya da sen kendin getirirsin. Ya da 2 aya bekle, ben gelir alırım.”

Yılmaz Vural’a onlayn çek-in yaptırmışlar, o da gidecek gibi.

“Oynayın layn!” diye bağırıyor adam da…

Fakat Ziya Doğan’a da aynı koltuğu vermişler.

Kabin amiri bir şeyler ayarlamaya çalışıyor.

“Kabin Krüv, kros çek” falan diyor.

Öyle bir sistem ki, yeni meslekler de icat ediyor.

Havalimanında yaşayan, içeri her gireni omuza alan hırdavatçılar…

Sonra ortalıktan toz olan ferforje beyinler…

Her gün sabahtan Rijkaard’ın, Schuster’in, Aykut’un Kocaman’ın bavulunu hazırlayan duayen belboylar…

Futbolcuya lazer tutan adama kamera tutan kameramanlar…

İşte bütün bunların arasında Iverson’u getirdi Yıldırım Demirören.

Nasıl getirdi, niye getirdi, kimin aklına geldi, bana sormayın. Ben bilmiyorum.

Zaten bence kendisi de bilmiyor,  Iverson da bilmiyor.

Bu sene başkanın kafasına “yararlı ama tribün transferleri” diye bir şey kim soktuysa esas ben onu arıyorum.

Bu cevabı bir tek o biliyor.

Fakat, Yıldırım Demirören şunu biliyor,

Güzel kumar oynuyor.

Tıpkı Schuster gibi…

Fi Yapı, Guti, Q7, Q3 Necip, Fatih Tekke, Aurelio derken, en son olarak Iverson…

Bunların son kozu olduğunu biliyor.

Ama Yıldırım Demirören, şunu daha iyi biliyor;

Avrupa Ligi gidince, eğer “Son iki” kupa gelmezse, seneye yeni transfer “Rıfkı” eline geliyor.

Aykut Kocaman; Seyirci gazı ve psikolojik üstünlükle saldır saldır oynayarak, ilk 15 dakikada Galatasaray’ı ezen Fenerbahçe yerine, çekinerek oynadı, 20 dakikadan sonra Galatasaraylı oyuncular puan alabileceklerine inandılar. Maça çok geç müdahale etti.

Elano; Caner’i fena harcadı bir pozisyonda. Bu adam iyi mi kötü mü bir anlamadık demiyorum, kendisi anlatamadı diyorum. dedim.

Neil; 4 kere sarı kart görmeliydi, hakem vermedikçe o kaşındı.

Pino; “Hagi’den vur emri”

Stoch-Dia-Alex; “Hocam, Ali hasta olduğu için gelemedi”. Yoktular.

Hakemler; Galatasaray’a karşı hiç olumsuz bir karar vermedi, ama Fenerlileri isyan ettirecek kararlar verdi diyebiliriz.
Penaltı. Ofsaytlar. Kırmızı Kart.

Fenerbahçe seyircisi; Çok kötüydü. Gol gelmeyince sustular, ancak Galatasaray’lı taraftarlarların tezahüratlarını ıslıklayabildiler. Yazık, o güzel stat ve sessiz seyirci.

Tugay; Aslan yelesi gibi saçları var. Boyuyor mu acaba?

Galatasaray’ın “bazı” oyuncuları; Karakterleri ne kadar zayıfmış onu gösterdiler. Özür dileyen Sapara’ya iki kere tekme atan Ayhan’dan ne bekleyebilirsiniz ki.. Hoca göndermek.. Yazıklar olsun.



-İmparator diyenler?

Şu yönetime ses çıkartmayıp İmparator diyenler. Yarın ilk yuhlayanlar siz olacaksınız…

-Galatasaray’a hayırlı olacaksa gelsin diyenler?

İki yıldır, iki yönlü orta saha açığı varken, Misimovic gelince sevinenlerdensiniz…

-Aynı hatayı iki kere yapmak aptallıktır diyenler?

Hepimiz aptalız ki, Lviv faciası sorumlusunu hala göremiyoruz. Hala bu takımı bu hale getirenleri göremiyoruz…

Çok efkarlandım…duble Adnan, buzlu olsun..

Galibiyeti, genç stoper Mustafa’nın ilk maçında ilk golünü, 61. dakikayı, konfetileri, süper seyircyi, kartlarını evde unutan Kuddusi Müftüoğlu’nu, hepsini bir kenara bırak… Ama kenara bırakılamayacak tek şey Burak Yılmaz dır bu gece. Tanrı en başta Trabzonspor hocası Şenol Güneş’e ve Trabzonspor’lu tüm taraftara sabır versin…Allah kurtarsın mı desek?

Aşağıda İBB’nin Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş’a karşı maçlarını listeledim. Tablo açık Galatasaray’ın yeri hep ayrı…

Tamam İBB hep taktir ettiğimiz, futbol adına bişeyler yapmaya çalışan, düşük bütçesi ile 4 yıldır ligde tutunmayı başarmış bir kulübümüz. Takımın hocası’da türkiye için bir istikrar örmeği Abdullah Avcı oldu yıllardır. Ama takımın durumu hani derler ya ” ne akar, ne kokar” aynen öyle.

Buraya kadar tamam. Abdullah hoca da yıllardır ligin tüm takımlarına kök söktürdüğü, şampiyonluğu belirlediği  maçlara imza attı. Fakat sıra Galatasaray maçlarına gelince hep hüsran sonuç. Tamam Galatasaray altyapısını çalıştırmış, bu kulübe yıllarını vermiş, gönül vermiş bir insan. Bu durumda Galatasarayın ciğerini bildiğinden daha rahat maçlar çıkarmalı diye düşünüyorum kendimce. Hadi geçtim ciğerini diğer takımlara oynadığın kadar oynasın takım bari.

Aşağıda Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş’a karşı maçlarını listeledim. Tablo açık Galatasaray’ın yeri ayrı…

Galatasaray

Fenerbahçe

Beşiktaş

Bir yönetim düşünün ki; transferin son saati elinden bedelsiz zor çıkardığı futbolcusunu gittiği kulübünde kendine karşı oynamamasını için sözleşmesine madde koyduruyor.

Evet bu kulüp kimsenin şaşırmadığı gibi Fenerbahçe. Yaptıkları herşeyi düşüne düşüne çatlar olduk mantık çerçevesine sığdırmak için.

Sen gidip Önder’i zorla yolluyorsun takımdan. Sonra da bana karşı oynamasın diye rica ediyorsun Kayserispordan. Üstüne üstlük adamı bonservisiyle göndermişsin. Kiralık falan olsa alışığız bu saçmalığa ama bonservisiyle bu durum saçmalığın daniskası.

Neden korkuyorsunuz, çekiniyorsunuz  ? Nedir bu saçmalık ? biz çözemedik…

Ne diyelim,  Allah akıl fikir versin kulübe…

Endüstriyel futbolun değişmezi sponsor, reklam vs. artık. Onlar olmayınca gözlerimiz arıyor formada. Yıllarca Barcelona yı konuştuk, göğsüne reklamı almadı diye. Ama onlar da hayır işi yapıp Unicef’i koydular göğüslerine. Renk kattılar bence formalarına.

Gelelim bize geçen sene Beşiktaş sırt tarafına reklam almayarak Mehmetçik Vakfı ve Kızılay logolarıyla geçirdi sezonu. İstediği fiyatı veren kimse çıkmayınca “Beşiktaş forması” edebiyatı yaparak tabiri caizse “artizlik yaptı” Demirören  yönetimi. Noldu bu sene, koskoca İnönü stadı’nın ismini satıyorlar şimdi 3-5 Milyona neyse…

Konumuza döneyim, Türkiye Süper Lig şampiyonu Bursaspor sezonu göğüs reklamsız açtı gördüğümüz gibi. Turkcell futboldan çekilince yıllık 400 bin € luk göğüs reklamı verecek marka çıkmadı Bursaspor için. 2 maçtır reklamsız  sahada şampiyon.Yarın şampiyonlar ligi maçları başlayacak. Belki o zamana kadar birileri  çıkar, destek olur Bursaya. Çok yazık, sen şampiyon ol, kupayı getir Bursaya. Bursadan bir marka sahip çıkmasın takımına…

Kimse kimseyi kandırmasın Türkiyede yerel medya oluşana kadar arpa boyu ilerlemez bu takımlar…